Z biegiem czasu różne materiały pojawiły, z których był wytwarzane sukienki, koszule spodnie i inne rzeczy. Przez lata przemysł ewoluował w kierunku coraz większej liczby materiałów syntetycznych, takich jak poliester, poliester satyn, nylon. Z powodu rozwoju przemysłu tekstylnego, sposoby używania i konserwacji wyrobów odzieżowych stały się skomplikowane.
Dzięki zaangażowaniu Federalnej Komisji Handlu, powoli zaczęło się regulowanie sposobu konserwacji odzieży, aby pomóc konsumentom dbać o nią. Pierwsze regulowane było o oznakowaniu produktów wełnianych, które wymagało określania rożnego rodzaju wełny a potem futer.
W 1960 r. nastąpił bardzo ważny krok, uchwalono ustawę o identyfikacji produktów z włókien tekstylnych, która wymagała od producentów odzieży dokładnego wyszczególnienia jakie materiały były użyte w poszczególnych wyrobach, w oparciu o wagę w formie procentowej (%). Ustawa ta przygotowała grunt pod nowoczesną metkę odzieżową, ale wywołała także frustrację wśród producentów odzieży. Było zamieszanie i to doprowadziło do powstania większej liczby przepisów. Dla konsumentów nie było to do końca pomocne bo informacje były napisane w sposób niejasny.
Po raz pierwszy w 1971 r. Federalna Komisja Handlu w Stanach Zjednoczonych publikowała przepisy prania i zasadę przepisów prania, tworząc standardy mówienia ludziom, jak dbać o zakupione ubrania. Dzięki tej zasadzie, która istnieje do tej pory i kilkakrotnie była aktualizowana nadała wartość w oznakowaniu.
W 1997 r. nastąpiła największa innowacja w branży oznakowania. Małe ikony były wprowadzone przez branżę i zastąpiły słowa mówiące o tym, jak możesz dbać o swoje ubrania. Federalna Komisja Handlu zmieniła swoje zasady, aby uwzględnić ikony. Metki odzieżowe od tego czasu stały się bardziej pouczające niż kiedykolwiek.
Podczas gdy wymagania dotyczące oznakowania odzieży w różnych krajach są podobne, ponieważ wszystkie te przepisy obowiązują do celów ochrony konsumentów, istnieją pewne ważne różnice między tymi wymaganiami, o których musimy wiedzieć, jeśli chcemy sprzedawać odzież lub tekstylia domowe na arenie międzynarodowej. W Unii Europejskiej, oznakowanie tekstyliów i odzieży jest nadzorowane przez Komisję Europejską, ale kraje członkowskie mogą mieć własne dodatkowe wymagania dotyczące oznakowania.
Wracając do mojej córki, bardzo się ucieszyła z odpowiedzi na swoje pytania. Już nawet nie narzeka na te metki odzieżowe i nie wyrywa ich z ubrania. Ku mojemu zdziwieniu, pomaga mi zawsze w pralni i z przyjemnością sprawdza zawsze metki odzieżowe przed samodzielnym ustawieniem pralki J